Ας είμαστε ειλικρινείς. Η φράση «πάω διακοπές με το παιδί» είναι ένα από τα μεγαλύτερα γλωσσικά ολισθήματα της σύγχρονης εποχής. Όταν έχεις παιδί κάτω των 5 ετών, δεν πας διακοπές. Πας «μετάθεση». Απλώς αλλάζεις τοποθεσία για να κυνηγάς έναν μικρό άνθρωπο, να μαζεύεις ρούχα και παιχνίδια και να διαχειρίζεσαι κρίσεις θυμού, με τη μόνη διαφορά ότι τώρα έχει και άμμο.
Αντί λοιπόν να τρέφουμε αυταπάτες ότι φέτος θα διαβάσουμε δύο βιβλία ξαπλωμένοι στην αμμουδιά, ας δούμε την αλήθεια κατάματα με έναν ρεαλιστικό οδηγό επιβίωσης.
1. Ο επαναπροσδιορισμός των προσδοκιών (The Mindset)
Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε είναι ότι ξεκινάμε με τις προσδοκίες που είχαμε προ παιδιών: ύπνος μέχρι τις 11, κοκτέιλ στο ηλιοβασίλεμα, χαλαρές βόλτες στα σοκάκια.
- Η νέα πραγματικότητα: Αν το παιδί ξυπνάει στις 6:30 το πρωί στο σπίτι, θα ξυπνήσει στις 6:30 και στο ξενοδοχείο.
- Το μυστικό: Αποδεχτείτε το. Η ανατέλλουσα θάλασσα στις 7 το πρωί είναι πανέμορφη και τουλάχιστον η παραλία θα είναι άδεια.
2. Το «Packing» δεν είναι βαλίτσα, είναι μετακόμιση
Όταν ταξιδεύεις με νήπιο, η λίστα των πραγμάτων θυμίζει αποστολή της NASA στον Άρη. Φαρμακείο, πάνες, τρία διαφορετικά αντηλιακά, το αγαπημένο του αρκουδάκι (που αν ξεχαστεί, καταστράφηκε το σύμπαν), κουβαδάκια και σνακ.
- Ο χρυσός κανόνας: Μην προσπαθήσετε να πάρετε όλο το δωμάτιό του μαζί. Τα περισσότερα πράγματα αγοράζονται ή νοικιάζονται στον προορισμό. Κρατήστε χώρο στο πορτ-μπαγκάζ για τη δική σας ψυχική υγεία.
3. Το «Σύνδρομο της Ταβέρνας»
Η στιγμή που το φαγητό φτάνει στο τραπέζι είναι ακριβώς η στιγμή που το νήπιο αποφασίζει ότι: α) Θέλει να πάει στην τουαλέτα (που είναι στον πάνω όροφο). β) Θέλει να φάει μόνο το ψωμί. γ) Θέλει να εξερευνήσει την κουζίνα του μαγαζιού.
- Η λύση: Ξεχάστε τα γεύματα των τριών ωρών. Παραγγείλτε γρήγορα, έχετε μαζί σας μπλοκ ζωγραφικής ή κάποιο καινούργιο, μικρό παιχνίδι-έκπληξη που θα κρατήσει το ενδιαφέρον του για 20 λεπτά, και να είστε έτοιμοι για «στρατηγική αποχώρηση» αν τα πράγματα ξεφύγουν.
4. Η ιερή ώρα του μεσημεριανού ύπνου
Ο μεσημεριανός ύπνος στις διακοπές δεν είναι για το παιδί, είναι για τους γονείς. Είναι η μοναδική ώρα που μπορείτε να κάτσετε στο μπαλκόνι του δωματίου, να κοιτάξετε τη θάλασσα και να πιείτε έναν καφέ με την ησυχία σας. Μην θυσιάζετε αυτή την ώρα για χάρη μιας παραπάνω βουτιάς. Η γκρίνια του απογεύματος δεν αξίζει το ρίσκο.
Γιατί τελικά: Οι διακοπές με μικρά παιδιά δεν είναι ξεκούραστες, αλλά είναι γεμάτες αναμνήσεις. Μπορεί να μην κοιμηθείτε όσο θέλετε, αλλά το βλέμμα του παιδιού σας όταν πιάνει για πρώτη φορά έναν αστερία ή όταν σκάει το κύμα στα πόδια του, είναι η καλύτερη ανταμοιβή.
Ο πλανήτης δεν κάνει τίποτα άλλο από το να μας στηρίζει και εμείς διαπράττουμε συνεχώς εγκλήματα κατά της φύσης.
— Δάφνη Ζουνίγκα
