Αν ο έφηβος ή η έφηβη στο σπίτι σάς ζήτησε πρόσφατα μια κρέμα προσώπου των 100 ευρώ (επειδή την είδε στο TikTok), ένα συγκεκριμένο brand παπουτσιών που κοστίζει όσο το μισό σας ενοίκιο, ή ένα viral ισοθερμικό ποτήρι, δεν είστε μόνοι.
Στην εποχή των social media, η ανάγκη των εφήβων να «ανήκουν» σε μια ομάδα δεν περνάει πλέον μέσα από το ίδιο κούρεμα ή το ίδιο στυλ μουσικής, αλλά μέσα από συγκεκριμένα, πανάκριβα προϊόντα (status symbols). Οι αλγόριθμοι δημιουργούν τεχνητές ανάγκες και οι γονείς βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν διαρκή εκβιασμό: «Αν δεν μου το πάρεις, θα είμαι ο μόνος/η που δεν το έχει».
Πώς διαχειριζόμαστε αυτή την καταναλωτική υστερία χωρίς να νιώθουμε «κακοί γονείς» αλλά και χωρίς να αδειάσουμε τον τραπεζικό μας λογαριασμό;
1. Αποκωδικοποιήστε την ανάγκη πίσω από το προϊόν
Όταν ένας έφηβος ζητάει επίμονα ένα item των 150 ευρώ, δεν θέλει το ίδιο το αντικείμενο. Θέλει την αποδοχή. Στην εφηβεία, ο φόβος της κοινωνικής απόρριψης είναι βιολογικά καταγεγραμμένος ως απειλή.
- Η προσέγγιση: Μην υποτιμάτε την επιθυμία του με ατάκες όπως «είναι βλακείες αυτά». Δείξτε ότι καταλαβαίνετε γιατί του αρέσει, αλλά διαχωρίστε την κατανόηση από την αγορά.
2. Το μάθημα του «Skin in the Game» (Συμμετοχή στο κόστος)
Ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβει ένας έφηβος την αξία του χρήματος είναι να μπει στη διαδικασία να το ξοδέψει ο ίδιος.
- Αν το αντικείμενο κοστίζει 120 ευρώ και το budget σας για παπούτσια/ρούχα είναι 50 ευρώ, πείτε το ξεκάθαρα: «Εγώ διαθέτω τα 50. Αν θέλεις αυτό το συγκεκριμένο, μπορείς να βάλεις τα υπόλοιπα από το χαρτζιλίκι σου ή από τα χρήματα των γενεθλίων σου».
- Θα εκπλαγείτε από το πόσο γρήγορα χάνει την αξία του ένα viral προϊόν στα μάτια τους, όταν πρέπει να δώσουν δικά τους χρήματα για να το αποκτήσουν.
3. Εκπαιδεύστε τους στο «De-influencing»
Οι έφηβοι θεωρούν τον εαυτό τους πολύ έξυπνο για να πέσει θύμα διαφήμισης. Χρησιμοποιήστε το αυτό υπέρ σας.
- Συζητήστε μαζί τους για το πώς λειτουργεί το marketing στα social media. Εξηγήστε τους ότι οι influencers πληρώνονται χιλιάδες ευρώ για να δείξουν ένα προϊόν και ότι ο στόχος του αλγόριθμου είναι να τους κάνει να νιώθουν μειονεκτικά μέχρι να αγοράσουν.
- Μετατρέψτε το σε «παιχνίδι»: «Για ψάξε να βρούμε ένα dup (αντίστοιχο προϊόν) που κάνει την ίδια δουλειά με το 1/3 των χρημάτων».
4. Η δύναμη του σταθερού «Όχι»
Πολλοί γονείς υποκύπτουν επειδή νιώθουν τύψεις που δεν μπορούν να προσφέρουν στο παιδί τους ό,τι έχουν οι συμμαθητές του. Όμως, το να βάζεις όρια στις υλικές απαιτήσεις δεν είναι έλλειψη αγάπης· είναι προετοιμασία για την πραγματική ζωή. Ο κόσμος των ενηλίκων δεν πρόκειται να τους δίνει πάντα ό,τι ζητάνε επειδή «το θέλουν πολύ».
Γιατί τελικά > Η αυτοεκτίμηση ενός παιδιού χτίζεται με βάση το ποιος είναι και όχι το τι έχει. Αν ενδώσετε σε κάθε viral τάση, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να μετατοπίσετε τον πήχη ψηλότερα για την επόμενη εβδομάδα.
Ο πλανήτης δεν κάνει τίποτα άλλο από το να μας στηρίζει και εμείς διαπράττουμε συνεχώς εγκλήματα κατά της φύσης.
— Δάφνη Ζουνίγκα
