Η πιεστική καθημερινότητα, οι υποχρεώσεις και οι φωνές του παιδιού σας αποτελούν συχνά ένα επικίνδυνο κοκτέιλ που σας οδηγεί σε συμπεριφορές, για τις οποίες μετά μετανιώνετε. Λέτε στο παιδί σας πράγματα που δεν θα το λέγατε ποτέ αν ήσασταν ήρεμες και μετά λυπάστε.
Δεν υπάρχει κάποια μαγική συνταγή ώστε να μοιάζουν όλα με σκηνικό διαφήμισης. Υπάρχει, όμως, ένα σημαντικό «εργαλείο» που μπορείτε να ενεργοποιείτε: Το κουμπί “pause”.
Μόλις κάνετε παύση, έχετε την επιλογή να αλλάξετε ταχύτητα. Όσο περισσότερο ασκείστε στην τακτική αυτή τόσο περισσότερο γίνεται κτήμα σας.
Όταν, λοιπόν, δείτε ότι γίνεστε ευέξαπτοι, αισθάνεστε θυμό ή ακόμη και οργή ως αντίδραση στη συμπεριφορά του παιδιού σας, απλώς… πατήστε pause, ακολουθώντας τα παρακάτω βήματα.
Βήμα 1: Πατήστε το κουμπί της παύσης
Σταματήστε όλα όσα κάνετε. Κλείστε το στόμα σας και βγείτε έξω από τη «μάχη». Πάρτε όσες βαθιές αναπνοές χρειάζεστε για να ηρεμήσετε τον εαυτό σας.
Βήμα 2: Επιλέξτε την αγάπη
Το πιο δύσκολο κομμάτι στο να καταφέρει κανείς να ηρεμήσει είναι να επιλέξει να ηρεμήσει. Κάνετε μια συνειδητή επιλογή και αφήσετε το θυμό να φύγει.
Βήμα 3: Σκεφθείτε θετικά
Διακόψτε τη βιασύνη των νευροδιαβιβαστών «έκτακτης ανάγκης» χρησιμοποιώντας συνειδητά ένα ψυχικό αντίδοτο – μια εικόνα ή μια σκέψη – που θα σας κάνει να αισθανθείτε πιο ήρεμοι και συναισθηματικά γενναιόδωροι. Μπορεί να δοκιμάσετε τα εξής: “Έχει ενεργήσει σαν παιδί επειδή είναι παιδί ή “Μου δείχνει ότι χρειάζεται τη βοήθειά μου”.
Βήμα 4: Χαλαρώστε το σώμα σας
Παρατηρήστε τις αισθήσεις στο σώμα σας και προσπαθήστε να χαλαρώσετε, με αναπνοές, με κινήσεις των χεριών ακόμη και με λίγο νερό στο πρόσωπο.
Βήμα 5: Μόλις είστε ήρεμοι
Επιστρέψτε στο παιδί σας και μιλήστε για ότι συνέβη, με φράσεις όπως: “Λυπάμαι που ύψωσα τον τόνο της φωνής μου. Ήμουν αρκετά απογοητευμένη. Ανησυχούσα ότι θα αργήσουμε αν δεν φύγουμε σε πέντε λεπτά. Πρέπει να βάλεις τα παπούτσια σου τώρα Θα σε βοηθήσω”.
Αυτό ήταν. Πέντε απλά βήματα που σας εμποδίζουν να κάνετε και να λέτε πράγματα για τα οποία θα λυπάστε αργότερα. Απλό, αλλά όχι εύκολο, ειδικά στην αρχή. Κάθε φορά, όμως, που θα χρησιμοποιείτε το κουμπί της παύσης και επιλέγετε την αγάπη, επανασυνδέετε τον εγκέφαλό σας, και η διαδικασία θα γίνεται πιο εύκολη. Πριν το καταλάβετε, δεν θα θυμάστε την τελευταία φορά που σηκώσατε τη φωνή σας.
Είναι τόσο απλό: Λιγότερο δράμα. Περισσότερη αγάπη.
Πηγή: www.psychologytoday.com
