Στην κοιλάδα των ανείπωτων δακρύων,
όπου ο άνεμος φέρνει κραυγές που δεν έχουν πια στόμα,
στάθηκα μπροστά σε μια πέτρα σπασμένη –
ήταν κάποτε άνθρωπος.
Και μίλησα στο σκοτάδι:
Τι είναι ο πόλεμος, αν όχι σιωπή μεταμφιεσμένη σε βρυχηθμό;
Τι είναι το αίμα, αν όχι προσευχή που ξέφυγε από την καρδιά
και αναζητά θεό σε ερείπια;
Κι ήρθε ο Ίσκιος της Αλήθειας και μού είπε:
“Ο πόλεμος δεν γεννιέται στα πεδία –
εκεί απλώς πεθαίνει.
Γεννιέται στην ψυχή που λησμόνησε τον αδελφό της.
Στην καρδιά που πίστεψε πως η δικαιοσύνη
έχει σπαθί και όχι φως”
Είδα μητέρες να κρατούν χώμα στα χέρια τους
και να το λικνίζουν σαν βρέφος.
Και είπα: “Αυτό δεν είναι ζωή”
Κι εκείνες απάντησαν:
“Ούτε ο θάνατος είναι”
Ίσως να είναι το ανάμεσα – εκεί όπου οι ψυχές περιμένουν
να θυμηθούνε πως είναι ένα
Ο πόλεμος είναι ανάμνηση παλαιών φόβων,
αναστημένοι με νέα ονόματα.
Είναι ο άνθρωπος που βλέπει τον εαυτό του
μόνο στον καθρέφτη του εχθρού του
Άνδρες φωνάζουν “Θεέ!” με φωνή γεμάτη σίδερο,
μα ποια ελευθερία έρχεται πάνω σε φλόγες;
Ποιο φως γεννιέται από στάχτες;
Και μες στις φλόγες, ένα παιδί:
τα μάτια του, δύο πηγές που αρνήθηκαν να στερέψουν.
Μου είπε:
“Όταν με ρωτούν τι είμαι, λέω:
Δεν είμαι απώλεια – είμαι υπόσχεση.
Δεν είμαι θύμα – είμαι ο σπόρος εκείνης της ειρήνης
που δεν γράφεται σε συνθήκες,
αλλά ανθίζει στις καρδιές”
Άκουσα τον άνεμο να λέει το όνομά του:
“Ονομάζομαι Μνήμη”
Και τα βουνά απάντησαν:
“Ονομάζομαι Αντοχή”
Και ο ουρανός ψιθύρισε:
“Ονομάζομαι Συγχώρεση”
Και τότε κατάλαβα:
Ο πόλεμος είναι ο δάσκαλος που διδάσκει με σιωπή,
και όποιος τον ακούσει, δεν πολεμά ξανά.
Όποιος τον νιώσει, χτίζει με δάκρυ και προσευχή
μια πολιτεία χωρίς τείχη
Και στον τελευταίο στίχο πέρα από τον χρόνο,
όταν η γη έπαψε να τρέμει
και οι καρδιές έπαψαν να κραυγάζουν,
η ψυχή είπε: Δεν είμαι υπέρ ούτε κατά του πολέμου –
είμαι η ελπίδα που μένει όταν όλα τελειώνουν.
Είμαι ο σπόρος της ειρήνης
που περιμένει το χέρι που θα τον φυτέψει
To the brave ones
Photo credits: Deviant Art
Το ποίημα δημιουργήθηκε εξ’ ολοκλήρου με τεχνητή νημοσύνη, σε προσομοίωση Khalil Gibran, θέμα: πόλεμος
Ο πλανήτης δεν κάνει τίποτα άλλο από το να μας στηρίζει και εμείς διαπράττουμε συνεχώς εγκλήματα κατά της φύσης.
— Δάφνη Ζουνίγκα
